Gebruikshandleiding

Universele referentiemodus

De universele referentiemodus is geschikt om onderwerpen, scènes, bewegingen of geluid stabiel te reproduceren. Ken elk materiaal een duidelijke referentienaam toe, bijvoorbeeld @Image1, @Video1 en @Audio1.

Voorbeeld: multimodale onderwerp- en audioreferentie

Twee personageafbeeldingen, twee audiofragmenten en een sportschoolscène kunnen samen de identiteit van de personages en het dialoogtimbre sturen:

Beeld-/videoreferentie voor het onderwerp

Geschikte toepassingen zijn personageconsistentie, personagekaarten, kleding, productuiterlijk, scènereproductie en bewegingsreferentie.

De prompt moet minimaal het volgende bevatten:

1. De relatie tussen het onderwerp en het materiaal;
2. Het kapsel, de gezichtscontour, kleding, accessoires, kleur, materiaal en verhoudingen die behouden moeten blijven;
3. De gezichtsuitdrukking, houding, shotafstand en omgevingsdynamiek die mogen variëren;
4. Het ritme, de bewegingslogica en de montagewijze van de referentievideo.

Video-tijdreferentie

0–2 sec: onderwerp centraal in beeld, licht hoofddraai;
2–2,4 sec: horizontale flip langs de verticale middenas;
2,4–4,4 sec: volgend onderwerp centraal in beeld;
herhaal dit ritme, eindig met het laatste onderwerp stabiel in beeld.

Het voorbeeld met hoofdtooien in Chinese stijl gebruikt het vaste ritme "centraal in beeld — horizontale flip — volgend onderwerp in beeld":

Audioreferentie

Onderwerp 1 gebruikt het timbre van audio 1, onderwerp 2 gebruikt het timbre van audio 2.
Onderwerp 1 draait het hoofd en zegt: "Welk lichaamsdeel trainen we vandaag?"
Onderwerp 2 veegt het zweet af en antwoordt: "Laten we de rug doen, mijn benen doen nog pijn van gisteren."

Bestands-/webpaginareferentie

Beschrijf welke rol elke bron vervult: personage-instelling, scène, storyboard, achtergrondkennis of visuele stijl. Voorkom dat één materiaal onderling tegenstrijdige beperkingen krijgt.

Videobewerking en -verlenging

Bij videobewerking moet je onderscheid maken tussen "te behouden onderdelen" en "te wijzigen onderdelen", en aangeven in welke periode de wijziging plaatsvindt. Bij videoverlenging moet je duidelijk beschrijven: "eindstatus van het origineel → actie in het verlengde deel → nieuwe eindstatus".

Eerste-en-laatste-frame-modus

Beschrijf afzonderlijk de compositie van het eerste frame, de tussenliggende beweging en de compositie van het laatste frame. Voeg bij grote verschillen tussen begin en einde extra tussenliggende bewegingen en tijdmarkeringen toe, om abrupte sprongen van het onderwerp, discontinue ledematen of een resetten van de scène te voorkomen.